Even voorstellen - Magda Dijk

Hier kunnen nieuwe bezoek(st)ers zich voorstellen.

Moderator: moderators

Plaats reactie
Gebruikersavatar
MagdaDijk
Moderator
Berichten: 9
Lid geworden op: 09 feb 2018, 15:16

Even voorstellen - Magda Dijk

Bericht door MagdaDijk » 12 feb 2018, 08:49

Goedemorgen,

Na jarenlang lid te zijn geweest onder een anoniem account nu in overleg met de beheerster van de website (Annemiek) een nieuw account aangemaakt met mijn echte naam.

Ik zal me hieronder nog een keer voorstellen. (TIGGER WAARSCHUWING).

Mijn naam is Magda Dijk, ik ben 33 jaar en woon met mijn man en 3 eigenwijze katers in Nieuwegein 😉

Op mijn 16e overleed mijn oma na een heel naar ziektebed van jaren. Zij was als een 2e moeder voor mij en zij is de enige die me ooit echt het gevoel heeft gegeven dat ze onvoorwaardelijk van me hield. Twee maanden na haar overlijden ben ik verkracht door de vader van een oppasgezin waar ik al jaren over de vloer kwam. Zijn vrouw was er die nacht niet want die lag in het ziekenhuis. Toen hij thuiskwam vroeg hij of ik wat wilde drinken. Ik nam een slok en het volgende wat ik me herinner is dat ik bij hen in de slaapkamer ben en hij bij me binnen dringt.

De volgende ochtend stond ik bij hen in de badkamer en staarde ik naar het bloed in mijn ondergoed. Het was mijn eerste ervaring met seks. De weken erna heeft hij mij nog een aantal keren aangerand. En de nodige vernederende opmerkingen gemaakt.

De jaren erna had ik het weggestopt en leefde ik verder. In de eerste periode sprak ik veel af met jongens via internet. Dat ging nagenoeg alleen om seks, ook al lukte dat niet. Ik dacht namelijk dat dat de manier was om liefde te krijgen. Mijn lichaam sloot zich echter zowat, het was enorm pijnlijk. Alhoewel dit allemaal vrijwillig was, voelde het wel als aanrandingen steeds, want stiekem wilde ik het helemaal niet.

Op mijn 21e leerde ik mijn man kennen. Hij was gelijk anders, nam me mee op een normale date naar de bioscoop en wat drinken. Na een paar maanden lukte het toen wel om seks te hebben.

We gingen samenwonen en kochten later een huisje. We hadden een kinderwens en besloten te trouwen. Helaas raakten we niet zwanger, we gingen de medische molen in en stonden eigenlijk in 2012 op het punt een ICSI traject te starten, maar toen kwam alles boven.

Dat was na een trigger op mijn werk. Ik kreeg compleet uit het niets een ongepast smsje van mijn manager. En ik voelde me beroer worden. De weken erna kwam dat gevoel steeds vaker. Als ik een serie keek waar het de richting op ging van seksueel geweld dan moest ik naar de wc om over te geven. Langzaam kwam alles terug.

Mijn zusje stond op het punt te trouwen dus ja dan ga je zoiets niet tegen je familie zeggen. Dus ik heb een paar weken gewacht. En toen heb ik het mijn ouders gezegd. Ze zakten allebei op de grond en moesten enorm huilen. Ook zeiden ze “dus toch”. Ergens hadden ze wel het idee dat er wat was, maar ze weten het aan dat ik fulltime op kantoor ging werken na Schoevers.

Toen begon de ellende pas echt, want toen ik zag wat het met hen deed besefte ik me hoe erg het was. Paar dagen later ging ik met mijn vader naar de bakker bij hun in het dorp. Omdat ik hem wilde beschermen mochten we mijn dader tegenkomen (lekker naïef). Op een gegeven moment zag ik mijn vader ergens heen kijken verschrikt naar mij kijken. Dus ik keek wat er was en daar stond de vrouw van mijn dader. Ik stond als verstijfd. Mijn vader zei later dat hij nog nooit iemand had gezien die zo muurvast iets vasthield, hij kreeg het brood bijna niet los. WE liepen naar buiten en toen voelde ik mijn benen en de grond niet meer en zakte ik op straat in elkaar. Schreeuwend en huilend van de pijn en paniek en verdriet. Die middag ben ik naar de huisarts gegaan en kreeg ik een doorverwijzing naar de psycholoog.

Ik was depressief en had PTSS. Ik had last van nachtmerries en herbelevingen. Maar ik wilde dit niet ik wilde zo snel mogelijk weer “normaal” leven. Dus ik ging heel snel weer re integreren en toen mijn psycholoog een afspraak af had gezegd i.v.m. ziekte belde ik niet meer terug om iets nieuws in te plannen.

Dus ik stak mijn hoofd weer in het zand, maar het ging helemaal niet goed. In mei 2013 stond ik te douchen toen ik een weekje vrij was en dacht ik voor mij hoeft het leven zo niet meer. Maar dat wilde ik diep van binnen niet, zelfmoord plegen. Dus ik ging weer naar de psycholoog en ging naar een haptonoom voor lichaamstherapie.

Bij de psycholoog kwam EMDR (traumatherapie) ter sprake. Maar daarvoor moest er eerst rust zijn in mijn leven. En dat had ik op mijn werk niet. Dus besloot ik ontslag te nemen (achteraf waren er wel meer opties geweest maar dit was een keuze uit angst). De EMDR therapie was zeer effectief.

Dus ik dacht nou mooi dan is het nu klaar. Maar niets was minder waar, nu begon het pas. Ik durfde niet meer naar buiten, ik had last van angst en begon heel veel te vermijden. Ik had natuurlijk geen werk meer dus was hele dagen thuis. Ik kwam mijn bed niet uit, deed de deur niet meer open, verwaarloosde mijzelf en ons huishouden.

Tot een punt waarop ik dacht ik wil dit niet. Nu heeft de dader nog steeds de macht over mijn leven en dat wil ik niet meer. Keerpunt was in 2014 de confrontatie met mijn dader. Ik had alle moed bij elkaar geraapt en zijn vrouw een mail gestuurd. Zij geloofde mij direct en samen met haar heb ik hem geconfronteerd. Hij ontkende keihard in mijn gezicht, maar ik ging als winnaar de deur uit. Het gaf mij ook heel veel voldoening dat zijn inmiddels ex-vrouw en zijn familie mij geloofde.

Nog geen twee maanden later vond ik weer een baan, rustig voor 2 dagen per week op een wat “lager niveau” (hoewel ik eigenlijk niet van zulke termen houd).

Maar helaas was 2015 ook nog een jaar vol uitdagingen/tegenslagen. Mijn grootste nachtmerrie was altijd dat mijn zusje of schoonzusje eerder zwanger zouden raken dan ik. Zij raakten beiden zwanger in 2015. En toen mijn zusje hoogzwanger was besloten mijn ouders het contact met ons te verbreken. Dat is natuurlijk enorm heftig. De band met mijn zusje is er alleen maar beter op geworden. Mijn gevoel mocht er zijn en we waren samen blij en verdrietig. Nu pas ik 1x in de week op mijn neefje en daar ben ik superblij mee! Met mijn ouders was er al het nodige gebeurd, ze hebben mij ontzettend vaak heel erg veel pijn gedaan. Ik snap het wel gezien hun jeugd. Dus ik heb het ze wel vergeven. Maar voor mij staat het beiden naast elkaar. Mijn liefde voor hen, maar ook het verdriet wat ze me hebben aangedaan.

Mijn leven is nu verder goed op orde. Mijn man en ik hebben een zelfs een goed seksleven waarin ik ook helemaal vrij kan zijn en kan genieten. Ik ga ook zelfs af en toe openbaar naar een sauna, wat ik nooit voor mogelijk had gehouden. Ik heb weer een sociaal leven en ben oprecht gelukkig. Natuurlijk blijft het soms wel een uitdaging om aan de goede kant van het lijntje te blijven, maar het heeft geen invloed op mijn dagelijks functioneren.

Om nog wat persoonlijks over mijzelf te zeggen. Ik ben dus butler voor 3 eigenwijze katers, een gekke tante voor mijn lieve neefje, ik hou ervan om te lezen, van humor en om creatief bezig te zijn. Ook ben ik gek op foute Nederlandse muziek en je kan me ’s nachts wakker maken voor een broodje hamburger van Mc Donald’s 😊

Ik ben inmiddels een vrij open boek over alles wat ik heb meegemaakt en ik hoop anderen te kunnen helpen.

En daarom ben ik vorig jaar in het diepe gesprongen en werk ik nu als coach en help ik o.a. slachtoffers van seksueel misbruik en seksueel geweld om de macht over hun leven weer terug te pakken. Ik geloof dat een heftig verleden zeker geen garantie hoeft te zijn voor een heftige toekomst.

Op die manier ben ik onder mijn echte naam in contact gekomen met Annemiek en vandaar mijn nu open profiel met mijn echte naam en foto. Schroom niet om mij vragen te stellen, je mag me ook altijd een pb-tje sturen!

Daarnaast zal ik regelmatig in de chatbox te vinden zijn om slachtoffers te helpen!

Als er nog vragen zijn hoor ik het wel!

Liefs,
Magda

Buddy
Berichten: 61
Lid geworden op: 14 jun 2017, 10:54

Re: Even voorstellen - Magda Dijk

Bericht door Buddy » 12 feb 2018, 20:49

Herken helaas wel veel van wat je schrijft. Vind dat altijd zo bizar hoe alle los staande verhalen toch zoveel gemeen hebben...

Respect dat je tegenwoordig zo openlijk je verhaal durft te doen, zonder enkele anonimiteit!
Liefs Buddy

ibnnz2012
Moderator
Berichten: 2659
Lid geworden op: 06 jul 2012, 19:59

Re: Even voorstellen - Magda Dijk

Bericht door ibnnz2012 » 14 feb 2018, 09:09

Dag Magda,

Super leuk te horen dat je hier moderator bent !!! Fantastisch :) !! Super !!!

Liefs Ibnnz
________________
SG, CVA, afasie en vermoeidheid.
Ik ben blij dat ik nog leef!

Gebruikersavatar
MagdaDijk
Moderator
Berichten: 9
Lid geworden op: 09 feb 2018, 15:16

Re: Even voorstellen - Magda Dijk

Bericht door MagdaDijk » 16 feb 2018, 19:29

Dank je wel lieve Ibnnz!!

Zahira
Berichten: 4
Lid geworden op: 06 apr 2018, 10:16

Re: Even voorstellen - Magda Dijk

Bericht door Zahira » 30 apr 2018, 22:40

Beste Magda, vind het heel moedig dat jij zo openhartig bent geweest over je verleden. Vooral richting je omgeving en je dierbare. Ik heb dat ook gedaan en ik merk alleen wel dat het daardoor niet makkelijker is geworden. Ik heb het heel zwaar en lees echt vol bewondering jouw verhaal. Het doet mij net zoveel troost als pijn. Mijn familie leert er langzaam aan mee omgaan. Maar mijn man valt het heel zwaar vooral omdat mijn herstel erg lang duurt. Vind het zo mooi om te lezen dat dat bij jou anders is. Maar tegelijker tijd besef ik mij ook dat ik dat geluk niet heb. Zijn geduld begint op te raken en ben mijzelf weer compleet verloren daardoor. Ondanks de therapien en EMDR ben ik nog niet de oude. Het kost mij al mijn energie om hem mijn echte pijn niet te laten zien. Maar ik besef mij ook dat dat niet zo hoort te zijn. Ik lijdt echt stilletjes alleen om wat mijn vader en zijn beste vriend mij hebben aangedaan en mij als persoon compleet hebben verwoest. Ik probeer mijn weg terug te vinden maar het is moeilijk zonder de juiste steun en begrip. Maar ik blijf erbij ik bewonder je openhartigheid enorm. Ik weet als geen ander hoe moeilijk dat is.

thian
Berichten: 249
Lid geworden op: 27 apr 2018, 00:29

Re: Even voorstellen - Magda Dijk

Bericht door thian » 01 mei 2018, 00:52

lieve magda

wat fijn dat je je verhaalt zo open deelt
en een 'redelijk' gelukkig leven hebt
na zo,n ellende die je echt niet verdiende
wat vind ik je een moedige vrouw!

liefs anita

vlokje
Berichten: 22
Lid geworden op: 07 nov 2011, 22:06

Re: Even voorstellen - Magda Dijk

Bericht door vlokje » 29 mei 2018, 20:57

Welkom terug en super dapper dat je gewoon met je eigen naam alles durft te schrijven.
Het is fijn te lezen dat leven er nu beter uitziet en je je wat gelukkiger voelt.
Al wat ik kan zeggen is veel succes op je verdere pad *bloemetje*

Plaats reactie